Budowa bardzo silnej petardy przy wykorzystaniu możliwie nie dużej ilości mieszanki

 

Witam. Chciałem przedstawić poniekąd trochę ściągnięty, taki zlepek projektów dostępnych w Internecie dotyczących wykonania korpusów petard hukowych. Niestety zwykłe korpusy papierowe, bądź z różnych taśm i opakowań nie są w stanie wytworzyć dostatecznie dużo huku przy niedużej ilości mieszanki. Jest to spowodowane, iż te korpusy nie są w stanie wytrzymać wysokiego ciśnienia. Dzięki mocnym, solidnym korpusom możemy ograniczyć ilość mieszanki (oczywiście musi być bardzo szybka i dobrej jakości) nawet dwukrotnie albo i więcej razy. Przy czym korpus właściwie nie zawiera elementów metalowych. Wielkość korpusu zależy od upodobań i zasobów finansowych każdego, jednak z doświadczenia wiem, że ilości większej niż 60-80 g. prochu fotobłyskowego nie ma sensu używać, gdyż nie jesteśmy już w stanie dużo zwiększyć huku. Oczywiście petarda jest w miarę bezpieczna w produkcji i odpalaniu. Poniżej podam przepis na petardę o zawartości ok. 35-40 gram FB, huk jej jest naprawdę głośny:

 

Co będzie potrzebne:

• Papier pakowy, najlepiej Herlitz lub inny w rolce 5m
• Klej wikolowy
• Rolka tekturowa od folii aluminiowej bądź folii do żywności
• Nóż, nożyczki, pędzel, woda, kombinerki, młotek (ogólnie stanowisko pracy)
• Szkło wodne (do zdobycia w każdym budowlanym na dziale z rozpuszczalnikami)
• Lont Visco 2 lub 3 mm, min. 12-15 cm
• Rękawiczki ochronne, okulary, maska (dla bezpieczeństwa J)
• Mieszanka KClO3+Al, proporcje wagowe ok. 7:3, może być więcej aluminium. Odczynniki do zdobycia: KClO3 (chloran V potasu) jako wybielacz masy papierowej, Al. (Aluminium pyliste) w chemicznym.
• Zapalniczka bądź zapałki J
• Piekarnik bądź opiekacz i suszarka do włosów
• Folia aluminiowa i folia do żywności
• Chusteczki higieniczne/papier toaletowy
• Taśma pakowa szeroka

 

Podstawowe zasady BHP:

• Lontu nigdy za wiele, kosztuje ok. 2 zł za metr,  sztuczne dłonie są trochę droższe.
• Podczas pracy nie jedz, nie pij, nie pozwalaj, aby ktoś ci przeszkadzał.
• Staraj się ograniczyć do zera wszystkie impulsy elektrostatyczne na ubraniach, pojemnikach i.t.p. Grozi samozapłonem od iskry.
• Wszystkie materiały pirotechniczne większe niż 5 gram staraj się testować z dala od aglomeracji miejskich.
• Do pracy używaj suchych pojemników, mieszadeł, najlepiej także okularów ochronnych, maski i rękawic ochronnych
• Przygotuj wszystko co potrzebne przed pracą.
• Nigdy nie przechowuj odczynników razem oraz nie produkuj więcej gotowej mieszanki niż aktualnie potrzebujesz. Także nie rozdrabniaj składników razem.

 

Projekt zajmie nam koło 3-5 dni, zależy od wprawy, wilgotności powietrza i.t.p.

 

Krok po kroku co należy zrobić:

1. Prace zaczynamy od przygotowania stanowiska pracy, mieszanka będzie nam potrzebna dopiero na końcu.
2. Bierzemy rurkę od folii i przekrajamy ją w połowie mniej więcej, będzie miała idealną długość
3. Następnie odkrajamy z rulonu papieru pakowego tak na szerokość rolki, z po 2 cm zapasu z każdej strony.
4. Papier smarujemy obficie wikolem rozcieńczonym z wodą i nawijamy równo na rulon ok. 2,5-3 metry z rolki, resztę zostawiamy na później. Ważne, aby papier był nawinięty równo i bez bąbelków powietrza.
5. Po wykonaniu 1 warstwy korpusu zagniatamy z jednej strony te 2 cm korpusu na denko, dokładnie zbijamy młotkiem z 2 stron. Dla pewności możemy upchnąć przy denku chusteczkę higieniczną nasączoną w rozcieńczonym wikolu. Ubijamy mocno.
6. Korpus wkładamy do piekarnika/opiekacza i ustawiamy temperaturę na jakieś 80 st.C i zostawiamy na ok. 1 godzinę
7. Po tym zabiegu korpus powinien być dostatecznie trwały na średni huk, jednak jeżeli chcemy mieć naprawdę dobrą eksplozje zapraszam do dalszej roboty.
8. Bierzemy z pozostałej rolki papieru ok. 1 metr i smarujemy szkłem wodnym albo czystym, albo zmieszanym z wikolem w stosunku 3:1 (więcej szkła, łatwiej nawijać, ale lepsze jest czyste szkło wodne). Dociskamy mocno, koniecznie w rękawiczkach ochronnych.
9. Na powstały „tłusty” korpus nawijamy resztę papieru  nasączonego w wikolu bądź z dodatkiem szkła wodnego w stosunku 4:1 (więcej wikolu)
10.  Zagniatamy końcówki ze strony zaślepienia korpusu i zabijamy młotkiem. Możemy dla estetyki zakleić kółkiem z papieru pakowego.
11. Z drugiej strony lekko zbijamy brzegi zmniejszając średnice otworu, ale zostawiając na tyle dużą by napełnić potem korpus.
12. Zostawiamy korpus na 24-36 godzin na kaloryferze do wyschnięcia.
13. Przygotowujemy mieszankę pirotechniczną. Etapy przygotowania

·         Przygotowujemy suche odczynniki KClO3 i Al.

·         Rozdrabniamy chloran potasu, tak, aby nie miał grudek, możemy przesiać przez sitko. Aluminium zwykle jest już rozdrobnione. Dobre aluminium przy najmniejszym podmuchu unosi się w powietrzu (pyli) oraz brudzi skórę, jeżeli tak nie jest to znaczy, że nie nadaje się do mieszanki. Dla pewności możemy podsuszyć na słońcu oba odczynniki.

·         Ostrożnie mieszamy oba substraty w proporcjach 7:3 (przewaga chloranu) za pomocą drewnianej łyżeczki/patyczka tak, aby powstała jednolita, jasno srebrna mieszanka, dalej pyląca, o lekko drażniącym zapachu.

·         Mieszanka nadaje się do użytku, na próbę możemy odpalić w nocy 1 gram, powinna wydzielić dużo światła i ciepła

·         Mieszanki nie należy przechowywać dłużej niż tydzień, przechowujemy tylko w suchym i chłodnym miejscu.

 

 

14. W tym czasie korpus powinien już nam wystygnąć, jeżeli nie wystygł, czekamy aż będzie zimny.
15. Wsypujemy do środka mieszankę, powinna zapełnić ok. 2/3 albo więcej korpusu, ale 2/3 wystarczy, więcej nie ma sensu. Nie ubijamy (!)
16. Zatykamy dziurę ciasno ubitą kulką aluminiową, następnie kulką z folii do żywności, zapewni ona wodoszczelność korpusu. Następnie małym krążkiem z folii aluminiowej kończymy zatyczkę
17. Teraz najtrudniejsze: bierzemy ok. 10-15 warstw papieru pakowego i moczymy w wikolu. Odsączamy go na chusteczce i zaklejamy nim korpus od strony zatkanej dziury. Ważne jest, aby żadna ciecz nie dostała się do mieszanki (!).
18. Zatyczkę suszymy suszarką do włosów, tak aby nie rozgrzać wnętrzności korpusu, co jakiś czas chłodzimy chłodnym powietrzem.
19. Jeżeli uznaliśmy, że korpus i zatyczka są suche (mają taki sam odcień szarości) smarujemy wszystko szkłem wodnym, grubą warstwą.
20. Po wyschnięciu szkła (ok. 6 godzin) korpus dobrze obklejamy kilkunastoma warstwami taśmy pakowej w każdej osi petardy (X, Y i Z)
21. Wykonujemy gwoździem/igłą odpowiedniej średnicy dziurę na lont na środku korpusu
22. Wkładamy lont do oporu (ok. 3-4 cm muszą się znaleźć w środku)
23. Zaklejamy na około otwór na lont aby mieszanka nam się nie wysypała
24. Petarda jest gotowa do użytku
25. Odpalamy z dala od terenów zamieszkałych, budynków, osób, zwierząt, innych istot i samochodów(!), samochodom w odległości poniżej 30 m. uruchamia się alarm J

 

 

Efekty z prac prezentuje poniżej:

 

Schnący korpus (oraz 3 małe do innych celów):

 

Filmik z odpalenia petardy możemy znaleźć na stronie:

http://www.youtube.com/watch?v=n0-5WIz9_ys

 

 

Jak dotychczas wykonałem 2 takie petardy i jestem bardzo zadowolony, mimo ogromu pracy, jaki należy włożyć w produkcje, satysfakcja jest bardzo duża.

 

Zalety projektu:

·         W miarę bezpieczny jak na produkcje petard

·         Tani, koszt wykonania jednej to od 2,5-5 zł

·         Bardzo głośny huk

·         Dosyć małe ryzyko samozapłonu

·         Petarda pomimo niewielkiej ilości mieszanki jest duża, dużo większa od fajerwerków sprzedawanych w sklepie

·         Bezpieczne odpalanie (Lont Visco)

 

 

Wady:

·         Długi czas produkcji i dużo pracy przy produkcji petardy

 

 

Uwaga:

 

Oczywiście nie ponoszę odpowiedzialności za wszystkie szkody związane z nieprawidłowym wytwarzaniem, przechowywaniem i odpalaniem.

 

W/w projekt był przeze mnie testowany i jest w miarę bezpieczny.

 

Projektem nie podsuwam pomysłu terrorystom, którzy i tak mają swoje metody J, tylko pirotechnikom amatorom, którzy chcą się dobrze bawić.

 

Także projekt jest na użytek domowy, nie wyrażam zgody na handel tymi petardami.

 

Pozdrawiam wszystkich pirotechników

Kontakt: GG1270032

 

Karol P. z Warszawy